Auteur archief

Cliënt aan het woord – Jaap van Dijk

22, mrt, 2015

Jaap van Dijk, cliënt MEE

“Een jaar geleden waardeerde ik mijn leven met een 4. Ik was net ontslagen uit de psychiatrische afdeling van het ziekenhuis en zag er tegenop om weer naar huis te gaan. Daar hoefde ik immers niets en had ik geen problemen.

Om wat aan mijn situatie te veranderen, ging ik samen met Jacquelien Siebrand, consulent van MEE, aan de slag om mijn sociale netwerk uit te breiden en te versterken. Zij vroeg me om duidelijk aan te geven waar ik tegenop zag en wat ik nodig had om me beter te voelen. Daarnaast hielp ze me om doelen te stellen voor de toekomst en deze te beschrijven. Zo wilde ik graag weer aan het werk, motorrijden en bij vrienden langs. Een netwerk dacht ik niet te hebben. Toch nodigden we uiteindelijk mijn buurvrouw, een vriendin en een collega uit voor een meedenkbijeenkomst bij mij thuis. Tijdens deze bijeenkomst vertelde Jacquelien hen over mijn situatie en over het feit dat ik een wat lager IQ heb. Daarna liet ze ons alleen en ben ik met deze mensen aan de slag gegaan om een plan voor de toekomst te maken.

Sindsdien heb ik hulp bij mijn financiën en met post die ik niet begrijp kan ik bij de buurvrouw terecht. Die praktische hulp en het netwerk om mij heen geven mij weer zelfvertrouwen. Ik heb het gevoel dat ik het weer in de vingers heb en ik ben niet langer afhankelijk van hulpverleners. Met een beetje steun kan ik weer veel zelf. Ik durf wel te zeggen dat ik mijn leven nu een 8 geef!”

Oneliner: Realiseren dat er mensen zijn die vierkant achter je staan

Innovatie – Ria Brands

22, mrt, 2015

Ria Brands, adviseur innovatie en beleid MEE

“Moet iedereen echt meedoen?”

Vorige week zat ik met mijn 88-jarige moeder en zus (met syndroom van Down) in de schouwburg. Opgevoerd werd ‘The Sound of Music’. Er kwamen voor ons vijf duidelijk gehandicapte vrouwen zitten. De begeleiders [“Zijn dat professionals of vrijwilligers?”, vroeg ik me in dit jaar van transitie af], gingen aan weerskanten van de groep zitten. Twee vrouwen hadden er duidelijk zin in. De andere drie keken wat mopperig om zich heen. De voorstelling begon en één van de vrouwen zette tegelijk met Maria luid in en liep al gauw wat achter op de muziek. “Mmm..” Wat vond ik daar nu van? De begeleiding zat iets te ver van haar vandaan om haar goed te kunnen corrigeren en probeerde haar, al reikend over de andere vrouwen heen, wel aan te stoten en tot stilte te manen. Het leidde af. En was dat heel erg?

Als we het over een inclusieve samenleving hebben, dan is dit er ook. Meedoen in het uitgaansleven. Het stoort, maar dat vind ik ook als ik naar de film ga en ik jongeren steeds hoor fluisteren en giechelen.

Iedereen moet, zeker bij de transformatie, zoveel mogelijk mee kunnen doen. Ik heb eens om mij heen gevraagd wat men van mijn ervaring vond. Van “zorgen voor een speciale opvoering voor gehandicapten” tot “iedereen heeft er toch recht op om daar te zijn?”, werd er gezegd.

Vanuit MEE werk ik mee om voorwaarden te creëren zodat iedereen mee kan doen. Met de ervaring die we daar in de afgelopen jaren over hebben opgedaan kunnen we zóveel doen voor en met mensen met een beperking. We kunnen in ons leven niet dagelijks alles voor zijn of van te voren dirigeren, maar hé, that’s life! Ook bij de transformatie.

Oneliner: Transformatie is veelal gewoon DOEN! En misschien ook wel GEWOON doen

 

Wethouder aan het woord – Wethouder Ligtelijn-Bruins

22, mrt, 2015

Wethouder Ligtelijn-Bruins, gemeente Ede

“Van invoering van de wetswijzigingen naar uitvoering”

Toen het Rijk veranderingen aankondigde op het gebied van de Wet Maatschappelijke Ondersteuning, de Jeugdhulp en de Participatiewet, was heel Nederland geschokt. Al snel bleek dat maar weinig mensen op veranderingen zaten te wachten. We delen echter de noodzaak om realistisch naar onze zorgmaatschappij te kijken. Onze houding tegenover elkaar, de buurt en onze leefomgeving, vragen om aanpassingen. Als we er samen de schouders onder zetten en als iedereen een bijdrage levert, kunnen we de dienstverlening continueren. Alleen dan houden we ook in de toekomst de financiële ruimte om de hoge eisen die wij stellen aan onze leefomgeving, gezondheidszorg en verder welbevinden, te kunnen blijven betalen.

We zitten nu in de fase waarin de praktijk getest wordt. Maatwerk is een mooi begrip, maar het komende jaar zal de waarde van dit begrip blijken. Nauw in contact blijven, luisteren naar elkaar en goed monitoren of de gewenste doelen worden bereikt, is de boodschap voor dit jaar. En daarmee wil ik ook nieuwe betekenis geven aan de term 3D (3 decentralisaties). We gaan nu in de praktijk aan het werk. We werken drie-dimensionaal door te differentiëren (maatwerk leveren), de diepte in te gaan en door door te ontwikkelen.

Uit een korte analyse van de afgelopen weken blijkt dat onze inwoners de balies, contactpunten sociale teams e.d. goed hebben kunnen vinden. Door de goede samenwerking met onze partners zijn we telkens tot een goed en snel resultaat gekomen. Calamiteiten hebben zich tot nu toe niet voorgedaan. De reden? Ik denk dat de tijdige gezamenlijke voorbereiding op de nieuwe wet- en regelgeving hieraan heeft bijgedragen.

Oneliner: We werken drie-dimensionaal door te differentieren (maatwerk leveren), de diepte in te gaan en door door te ontwikkelen.

Van formele naar informele zorg – Erna van Bussel

22, mrt, 2015

Erna van Bussel, directeur vrijwilligers- en mantelzorgorganisatie De Kap

“Afschalen waar kan, opschalen waar nodig”

De Kap, de organisatie voor de informele zorg, staat de komende jaren voor een grote uitdaging. Een terugtrekkende overheid en een samenleving die mensen vraagt om mee te doen, te participeren. Mensen aanspreken op hun mogelijkheden en het gebruik maken van hun talenten.

Dichtbij de burger, in zijn eigen buurt, toegankelijk, laagdrempelig. De Kap heeft als vrijwilligers- en mantelzorgorganisatie vanuit haar historie altijd een heel belangrijke rol gespeeld in dit krachtenveld. Gewoon waar kan en specifiek waar nodig. Met een kleine 600 vrijwilligers wordt dagelijks ondersteuning geboden aan de meest kwetsbare burgers in Apeldoorn en omgeving. Vrijwilligers die zich inzetten voor een ander, met aandacht, met tijd, met zorg, attent, betrouwbaar en van onschatbare waarde.

Het is dan ook van groot belang dat wij hier als organisatie, maar ook als overheid zorgvuldig mee omgaan. Met elkaar moeten we waken dat de vrijwilliger in zijn kracht wordt aangesproken, ondersteunend, aanvullend, vrijwillig en wederkerig. De kanteling vraagt om een intensieve samenwerking tussen de formele en informele zorg. Afschalen waar kan en opschalen waar nodig. In dit samenspel liggen veel vraagstukken die we alleen in gezamenlijkheid en in onderlinge afstemming kunnen beantwoorden.

Vanuit onze missie willen en kunnen wij als vrijwilligers- en mantelzorgorganisatie een grote bijdrage leveren aan de ontwikkelingen in het sociale domein. Mensen helpen mensen en zorgen voor elkaar. Hulpvragers met respect voor hun eigenheid. Vrijwilligers die ‘er willen zijn’ voor een ander. En mantelzorgers die met raad en daad worden bijgestaan. Een uitdaging die we aangaan, zorgvuldig, integer en met aandacht voor elkaar.

Oneliner: Van meer overheid naar meer samenleving

Samenwerken, delen, verbinden – Sylvia Swart

22, mrt, 2015

Sylvia Swart, regiomanager Oost-IJsseloevers en manager MEE Training en Consultancy

“Transformeren binnen de transformatie”

Nu de transitie een feit is hebben veel ketenpartners en beleidsambtenaren mij al gevraagd: (hoe) zie jij de toekomst van MEE voor je? Dat MEE mee-transformeert staat onomstotelijk vast. Door de transities zien veel organisaties zich bijvoorbeeld ineens geconfronteerd met een bredere doelgroep, met daarbij steeds vaker ook mensen met een vorm van beperking die niet zichtbaar is. Hoe om te gaan met deze mensen om zo tijd en dus geld te besparen?

Daarnaast zit de kantelingsgedachte nog lang niet bij een ieder in de genen. Want gekanteld denken is één, maar hoe te handelen en ernaar te werken is iets anders. Neem bijvoorbeeld Sociale Netwerk Versterking (SNV). Ik hoor u denken: dat is niet nieuw. Ik verzeker u dat de MEE werkwijze zeker wel nieuw is. Er zijn inderdaad diverse andere manieren van werken met een sociaal netwerk. Ik zie ook regelmatig slimme marketing waarbij zorgaanbieders het eenvoudig betrekken van de familie al sociale netwerkversterking noemen. In onze ogen is dat iets heel anders. SNV richt zich meteen al bij de eerste ontmoeting op het gericht in beeld krijgen welke kwestie nu werkelijk speelt, welke krachten de cliënt kan inzetten en welke netwerkrelaties van belang kunnen zijn. Deze kunnen dan worden benaderd om mee te denken aan oplossingen en ook actief meehelpen om die oplossing te bereiken. Dat is wezenlijk iets anders dan alleen maar af en toe praten met de familie of hen inschakelen bij het reguliere zorgaanbod.

Naast haar rol als cliëntondersteuner fungeert MEE dan ook als kenniscentrum voor gemeenten en (sociale) partners. Vanuit onze visie zijn mooie en innovatieve producten en projecten ontwikkeld. Dat zullen we dan ook vooral blijven doen, gestuurd vanuit de vraag uit de markt. Actueler dan ooit is bijvoorbeeld MEEdoen in het basisonderwijs, waarbij kinderen en leerkrachten in het regulier basisonderwijs met behulp van een getrainde vrijwilliger samen redzamer worden. Of een project als MEE op Weg, waarbij we samen met jongeren bekijken wat er nodig is om zelfstandig te gaan reizen als alternatief voor aangepast vervoer. Uiteraard met een hoger doel; als je in staat bent zelfstandig te reizen, dan kun je namelijk ook makkelijker participeren in de maatschappij doordat je zelfstandig naar school, stage, maar ook naar de voetbalclub kan gaan. Eigenlijk kan gaan en staan waar je wilt en wanneer je wilt, zoals dat op een gegeven moment ook bij jongeren hoort. Hetzelfde geldt voor projecten als Sport4All (gericht op een duurzame geïntegreerde aanpak rondom sport en beweging voor mensen met een beperking) en Navigator (een brede aanpak ter voorkoming van schooluitval en/of verzuim op de (stage) werkplek). Bewezen projecten met een trackrecord qua resultaat; een investering in het project met een besparing op duurdere kosten in de toekomst. Altijd met de gekantelde gedachte als uitgangspunt en met een toegevoegde waarde die vaak niet alleen in geld is uit te drukken. Want hoe kostbaar is zelfstandig participeren in de maatschappij en welke feitelijke financiering hang je daar dan aan?

Veel gemeenten hebben gekozen om met de MEE consulenten te werken en dat is fijn. De noodzakelijke onafhankelijke cliëntondersteuning is daarmee breed ingekocht. Echter, de kennis en expertise van MEE behelst zoveel meer dan dat. En daarin zien wij onze meerwaarde. De visie van MEE is met de transitie misschien nog wel actueler dan ooit tevoren. Binnen ons kenniscentrum wordt de jarenlange ervaring in het versterken van eigen kracht en netwerk omgezet in innovatieve oplossingen voor gemeenten, bedrijfsleven en non-profit. Om samen meedoen écht mogelijk te maken.

Oneliner: Niet bang zijn voor het verliezen van je positie, jezelf opnieuw uitvinden en MEEtransformeren binnen de transformatie

 

Van transitie naar transformatie – Simone van Ruth

22, mrt, 2015

Simone van Ruth, Raad van Bestuur MEE Samen (MEE Samen ondersteunt MEE Veluwe en MEE IJsseloevers)

“De werkelijkheid is dat het nu pas begint”

“Op 1 januari 2015 is de transitie van de cliëntondersteuning voor mensen met een beperking een feit. Daarmee is de overgang gemarkeerd van de AWBZ naar de WMO. Niet langer het Rijk is verantwoordelijk, maar de gemeenten. In het verzorgingsgebied van MEE Veluwe en MEE IJsseloevers welgeteld 37. Met elk van deze gemeenten heeft MEE een inkoopcontract gesloten, om ook in 2015 kernpartner te zijn in de dienstverlening aan kwetsbare burgers. Deze contracten zijn, soms op de valreep, allemaal vóór de kritische datum 1 januari 2015 gesloten. Dat zou kunnen suggereren dat we nu klaar zijn, dat het eindpunt bereikt is.

De werkelijkheid is dat het nu pas begint. Immers, de transitie en het contract zijn eigenlijk maar administratieve handelingen. Veel wezenlijker is inhoud te geven aan de afspraken, om zo werkelijk bij te dragen aan datgene wat eigenlijk de bedoeling was: regie bij de cliënt, meedoen naar vermogen, betere en goedkopere ondersteuning, zonder schotten, met meer autonomie voor de professionals zodat zij in staat zijn nieuwe en creatieve oplossingen te bedenken. De professionals pakken deze uitdaging van harte op.

Mijn zorg is wel of zij in de nieuwe gemeentelijke structuren daadwerkelijk de ruimte krijgen om autonoom tot nieuwe oplossingen te komen. De eerste ervaringen zijn namelijk dat de bureaucratie in sommige gemeenten nog hoogtij viert, en dat de focus hier erg op de ‘oude WMO-verstrekkingen’ ligt. Onze gezamenlijke opdracht als uitvoeringspartijen is om scherp te blijven op ‘de bedoeling’. Draagt wat we afspreken en wat we doen daadwerkelijk bij aan regie bij de klant, meedoen naar vermogen en goedkopere ondersteuning op maat? Vanuit een universele behoefte aan structuur in deze hectische tijden, gaan discussies al snel over de structuur en vorm van het sociaal domein, en wordt dat een doel op zich in plaats van een middel. Ik pleit voor de focus op inhoud, op de klant en op de oorspronkelijke bedoeling. Alleen dan kan de transformatie daadwerkelijk slagen. Doet u mee?”

Oneliner: In the space between chaos and shape there was another chance (Jeannette Winterson)

Duurzame inzetbaarheid van medewerkers met een beperking

09, mrt, 2015

Christine Westerholt, accountmanager MEE Veluwe

De nieuwe participatiewet, banenafspraak, quotum arbeid beperkten, heeft het u allemaal nog scherp als werkgever…?

Door de banenafspraak moet in de periode van 2015-2017 voor mensen met een arbeidsbeperking 5000 extra banen bijgekomen zijn. Worden de aantallen niet gehaald, dan volgt er een wettelijke quotumregeling voor bedrijven met meer dan 25 medewerkers.

Naar mijn idee een niet-duurzame en eenzijdige oplegging. Enkel het verplicht openstellen van vacatures om zo te voldoen aan een quotum, leidt niet tot een duurzaam succes. Juiste en transparante informatie over deze doelgroep, wie ze zijn, wat hun competenties zijn, training en specialistische inzet, dat leidt tot meer banen en duurzaam ondernemen.

Daarnaast is het van groot belang dat werkgevers/leidinggevenden ondersteuning krijgen bij het creëren van passende functies en het begeleiden op de werkvloer, alsmede zelf ondersteund worden als het gaat om het competent worden in de omgang met werknemers met een beperking. Dit alles vergroot het draagvlak binnen het bedrijf, het verkleint de kans op uitval én productieverlies.

MEE heeft jarenlange kennis en ervaring op het gebied van participatie van mensen met een kwetsbaarheid of beperking. Die ervaring koppelen we ook aan actuele vraagstukken binnen het werkgeverschap, waar we nog veel kansen zien om meedoen daadwerkelijk mogelijk te maken. Alleen met een quotum redden we het niet.

Bij deze nodig ik werkgevers uit om eens te sparren hoe we dit wel kunnen bereiken, we delen onze kennis graag!

Krachten bundelen

07, mrt, 2015

Just Boeke, projectleider MEE op Weg

Na transitie komt transformatie… Een veel gebruikte kreet binnen het sociaal domein in de eerste maand van 2015. Ook het project MEE op Weg, dat beoogt zelfstandigheid in verkeer en vervoer te vergroten, vaart volop op transformatiekoers. De overgang van een oude vorm naar een beter passende vorm moet antwoorden bieden op de vragen van morgen. De wereld verandert immers in rap tempo waarbij Charles Darwin niet vergeten mag worden. Het vermogen om je aan te passen aan veranderende omstandigheden blijkt nu meer dan ooit van essentieel belang.

Transformatie is dus noodzaak voor het project MEE op Weg. Ook vragen steeds meer gemeenten om een bundeling van krachten. En daar ligt een kans. MEE op Weg wil namelijk slim de mogelijkheden benutten die bijdragen aan de uitdaging om zelfredzaamheid in het (openbaar) vervoer te vergroten. Wat kunnen vervoerders in dit vraagstuk betekenen? Welke applicaties kunnen zelfredzaamheid in verkeer en (openbaar) vervoer vergroten naast de beproefde OV-/Fietsmaatjes vanuit MEE op Weg?

Begin januari 2015 wordt onderzocht hoe vervoerders, een innovatieve app (GoOV is een app die mensen begeleidt met visuele en gesproken aanwijzingen bij het reizen per OV) en MEE op Weg slim kunnen samenwerken om zelfredzaamheid in verkeer en (openbaar) vervoer nog verder mogelijk te maken. In mijn optiek is het antwoord te vinden in de unieke eigenschappen die het project, de app of dienst succesvol maken. Door deze eigenschappen te bundelen in een voorstel komt de stip aan de horizon, waarin zoveel mogelijk recht wordt gedaan aan mogelijkheden, weer een stukje dichterbij. In een volgend blog ga ik verder in op deze unieke eigenschappen en eerste uitkomsten. Wordt vervolgd.

Meer over MEE op Weg: vergroten van zelfstandigheid in verkeer en (openbaar) vervoer >

“Heb je die puzzel nou nog niet af” Over het beleven van autisme

03, mrt, 2015

Hanneke Braber, projectleider

“Zo, en als je het niet begrijpt, dan vraag je het maar!” eindig ik mijn uitleg, om vervolgens glimlachend weg te lopen. De deelnemers kijken me vertwijfeld na. Ik laat ze even piekeren en kom dan terug. “Maar we weten helemaal niet wat we kunnen vragen, we snappen er niets van!” Het zijn leerkrachten, deze deelnemers, en ik vraag ze hoe ze zich op dit moment voelen. “Gefrustreerd!” klinkt het unaniem. Hoe vaak gebeurt het dat wij onze leerlingen, kinderen of cliënten de boodschap geven dat ze het gerust mogen vragen als ze het niet begrijpen? Best vaak. Maar weet die ander dan wel wat hij kan vragen? Kan hij überhaupt de vraag wel bedenken? En wat doe hij of zij als dat niet zo is? In het gunstigste geval geven ze het aan, maar vaker nog zullen ze misschien blokkeren en niets vragen.
Stof om over na te denken voor de deelnemers. Ik loop door naar een paar collega’s van hen die ik zuchtend vraag of ze die makkelijke puzzel nou nog niet af hebben?

Zo maar een voorbeeld uit het autisme belevingscircuit (ABC) van vandaag. MEE Veluwe en IJsseloevers bieden het ABC sinds een paar jaar aan ouders, mantelzorgers, vrijwilligers en professionals. Door 10 opdrachten doen deelnemers mogelijk autistische ervaringen op, met als doel meer autisme vriendelijk te worden. Het idee is dat je autisme veel beter gaat begrijpen als je het een beetje kunt voelen. Een aantal consulenten van MEE is opgeleid als trainer ABC.

Zelf doe ik het ABC de laatste tijd met name voor professionals, en elke keer weer is het een feestje om te doen! Casemanagers uit de penitentiaire inrichting, leerkrachten uit het regulier en speciaal onderwijs, WMO-consulenten, ze hebben allemaal met mensen met autisme te maken. Bijna zonder uitzondering vinden ze deze manier van leren, door te ervaren, heel positief en geeft het nieuwe inzichten.

Het autisme belevingscircuit doe je met volledige aandacht en inzet, dat geldt voor zowel de deelnemers als de trainers. Plezier, verbazing, frustratie, ongeloof, ik zie het allemaal voorbij komen tijdens een ABC, en na die drie uur ben ik zelf altijd helemaal op, maar ook altijd helemaal voldaan. Ik kan er met gemak nog veel meer over vertellen, maar het zou jammer zijn om te veel te verklappen voor al diegenen die het ABC nog niet hebben kunnen beleven.

Nieuwsgierig geworden? Neem dan contact op met teamtenc@meesamen.nl.